top of page

Ministerie van Infrastructuur houdt nog steeds vast aan belachelijk maximum van 440.000 vluchten

Net nu de Nederlandse economie veilig leek voor de ruïneuze plannen van Mark Harbers, heroverweegt het Ministerie van Infrastructuur naar verluidt het eerder gesaboteerde idee om Schiphol in te krimpen tot 440.000 vliegbewegingen per jaar.

 

Volgens Luchvaart Nieuws vertelde Heleen Groot, milieudirecteur van Schiphol, aan het ministerie dat Schiphol nog steeds "goed kan functioneren" als een hub-luchthaven met slechts 440.00 start en landingen per jaar.

 

Het 440-plafond, ogenschijnlijk voorgesteld om geluidsoverlast te beperken, werd er in juni 2022 voor het eerst doorgedrukt door de regering in juni 2022 zonder stemming van de Tweede Kamer. Dit leidde ertoe dat de International Air Transport Association juridische stappen ondernam tegen de regering wegens het schenden van de EU-wetgeving. Ook de Nederlandse luchtvaartmaatschappij KLM zei dat het plan in strijd was met hun regeerakkoord. Ondanks dit alles, wordt het schadelijke idee opnieuw overwogen.




De economische gevolgen van dit besluit zijn desastreus voor het gemiddelde gezin dat gebruik maakt van de luchthaven, de mensen die er werken en de Nederlandse economie als geheel. Volgens onderzoek van het Centre for Economic and Business Research (Cebr) zou het 440-voorstel het land €13,6 miljard kosten, waarbij de handel en het toerisme het zwaarst getroffen zouden worden.

 

Bedrijven zouden 180.000 ton vracht mislopen - €11,5 miljard aan goederen - omdat deze vluchten waarschijnlijk de eerste zouden zijn die gekort worden op Schiphol. Omdat Nederland geen luchthavens van vergelijkbare grootte heeft om het overschot op te vangen, zou dit de prijzen nog verder opdrijven, omdat de toeleveringsketens verder onder druk komen te staan.

 

Voor de anti-Schiphol activisten is dit echter niet genoeg. Hoe minder vluchten hoe beter, zeggen ze, en sommigen pleiten voor een verlaging naar minder dan 400.000 vluchten per jaar. Dit zou Schiphol zijn hub-status volledig ontnemen en het degraderen uit de competitie van Heathrow en Charles De Gaulle tot een provinciale Europese luchthaven.

 

Dit zou verschrikkelijke gevolgen hebben voor hardwerkende mensen die afhankelijk zijn van de luchthaven, waardoor de prijzen voor langeafstandsvluchten met maar liefst 25% zouden kunnen stijgen. Dit is onhoudbaar en straft duizenden Nederlandse gezinnen, die het zich niet langer kunnen veroorloven om op vakantie te gaan.

 

Het besluit van 440 zet ook een druk op de diplomatieke betrekkingen van Nederland met belangrijke internationale partners, met name de Verenigde Staten en de Europese Unie.

 

In maart 2023 klaagden Delta Air Lines, Easyjet, TUI en Corenden de Nederlandse staat aan met het argument dat de inkrimping in strijd is met het internationaal recht. In september diende de Amerikaanse budgetmaatschappij JetBlue een klacht in bij het Department of Transportation nadat Schiphol al haar landingsslots had geschrapt. Het Department of Transportation dreigde KLM te verbieden gebruik te maken van de luchthaven JFK in New York. Dit leidde tot een gênante inval van minister Harbers en de aankondiging dat het 440-besluit dat jaar niet door zou gaan.

 

Ook EU-vervoerscommissaris Adina Valean heeft "ernstige zorgen" geuit over de rechtmatigheid van het besluit om Schiphol te verkleinen, dat in strijd is met de mededingingswetgeving van de EU en de Open Skies-overeenkomst van het blok met de VS. De demissionaire regering neemt enorme beslissingen schijnbaar in een opwelling, met voortdurende U-bochten en geen oog voor praktisch nut of legaliteit.



In september diende de Amerikaanse budgetmaatschappij JetBlue een klacht in bij het Department of Transportation nadat Schiphol al haar landingsslots had geschrapt. Het Department of Transportation dreigde KLM te verbieden gebruik te maken van de luchthaven JFK in New York.

 Naast de directe economische gevolgen zijn er ook gevolgen op de lange termijn die het weefsel van Nederland bedreigen. De status van Schiphol als belangrijk Europees knooppunt is niet alleen een kwestie van gemak. Het is een hoeksteen van de Nederlandse economie, die duizenden banen ondersteunt en innovatie en groei stimuleert. Door willekeurig te snijden in het aantal vliegbewegingen, riskeert de regering niet alleen de luchtvaartindustrie te destabiliseren, maar ook een groot deel van de nationale economie.

 

In het laatste kwartaal groeide elke andere grote internationale luchthaven, behalve Schiphol. Terwijl Heathrow en Charles De Gaul hun hub-status behouden en de economieën van hun landen blijven stimuleren, mag Schiphol afglijden. Luchtvaartmaatschappijen, luchthavens en vakbonden waarschuwen voor de krimp van Schiphol, waarbij meer dan 13.000 mensen hun baan verliezen. In september noemde Reinier Castelein, voorzitter van De Unie, het idee "roekeloos" en merkte op dat KLM het hardst getroffen zou worden door het vliegverbod, terwijl minder ethische concurrenten zoals Qatar Airlines en Emirates er minder last van zouden hebben.

 

Castelein zei ook dat het 440-besluit de hub-status van Schiphol in gevaar zou brengen en aanzienlijke economische schade zou toebrengen aan andere sectoren. Toch blijven ministeries (die geacht worden een demissionaire rol te spelen) hun zorgen negeren en doorgaan met hun ideologische kruistocht.

 

Gezien de economische en diplomatieke risico's van het verkleinen van Schiphol, is het noodzakelijk dat de nieuwe regering - in welke vorm dan ook - dit roekeloze voorstel eindelijk van tafel veegt.

 

In plaats van een kortzichtig beleid te voeren dat de economie ondermijnt en de internationale betrekkingen in gevaar brengt, zou de regering prioriteit moeten geven aan duurzame, op feiten gebaseerde oplossingen die de bedrijven en bestaansmiddelen die Schiphol ondersteunt respecteren.

 

16 weken na de algemene verkiezingen zitten de partijleiders nog steeds vast in een onzekere coalitie. Het is van cruciaal belang dat we prioriteit geven aan de echte problemen waar het land mee te maken heeft, in plaats van zoveel tijd en aandacht te besteden aan plannen als het 440-idee, dat al bijna twee jaar in kringetjes ronddraait. De nieuwe regering moet eindelijk een einde maken aan het vliegcap-debat en Schiphol in staat stellen haar belangrijke bijdrage aan de economie te blijven leveren en vervoer gemakkelijk te maken voor de Nederlandse bevolking.

 

Het redden van Schiphol is niet alleen een kwestie van beleid; het is een kwestie van leiderschap en verantwoordelijkheid.

Opmerkingen


bottom of page